인사동
อินซาดง (Insadong) คือถนนที่มีแกลเลอรี ร้านพู่กันและเครื่องเขียน ร้านของเก่า และร้านน้ำชาแบบดั้งเดิมเรียงรายตามถนนใหญ่และตรอกซอย กรุงโซลประกาศให้เป็นถนนวัฒนธรรมดั้งเดิมในปี 1988 และเป็นเขตวัฒนธรรมแห่งแรกในปี 2002 วันเสาร์–อาทิตย์ ถนนใหญ่จะกลายเป็นถนนปลอดรถ
22.3%สถานที่ที่นักท่องเที่ยวต่างชาติซึ่งมาโซล 22.3% แวะไป — การสำรวจสภาพการท่องเที่ยวโซล 2025 (ชาวต่างชาติ) ข้อคำถามรวม "อินซาดง ซัมช็องดง และอิกซ็อนดง"
ชื่ออินซาดง (仁寺洞, Insadong) มาจากการนำอักษรคนละตัวจากควันอินบัง (寬仁坊) และแทซาดง (大寺洞) ของฮันซ็องบูในสมัยโชซอนมารวมกัน ปัจจุบันหมายถึงถนนใหญ่ที่ทอดจากจงโน 2 กาถึงสี่แยกอันกุกดง และตรอกซอยทั้งสองข้าง
บนที่ตั้งของสวนทัปโกลทางปลายด้านใต้ของถนน เคยมีวัดว็อนกักซาที่สร้างในปี ค.ศ. 1465 (ปีที่ 11 ในรัชสมัยพระเจ้าเซโจ) แม้พระเจ้าย็อนซันกุนจะยุบวัดไปในปี 1504 แต่เจดีย์หินอ่อนสิบชั้นที่สร้างในปี 1467 ยังตั้งอยู่ที่เดิมจนถึงทุกวันนี้ (สมบัติชาติ) ต่อมาบนที่ตั้งวัดก็มีสวนทัปโกล สวนสาธารณะแบบสมัยใหม่แห่งแรกของโซลเกิดขึ้น
วันที่ 1 มีนาคม 1919 มีการอ่านคำประกาศเอกราชและโห่ร้องมันเซที่สวนทัปโกล เป็นจุดเริ่มต้นของขบวนการ 3·1 2 ปีต่อมาในปี 1921 วิหารกลางช็อนโดกโยซึ่งสร้างตามข้อเสนอของซนบย็องฮีก็สร้างเสร็จที่คย็องอุนดงซึ่งอยู่ใกล้กัน
ตั้งแต่ปลายยุคอาณานิคมญี่ปุ่น ร้านของเก่าเริ่มมารวมตัวกัน ตามด้วยร้านน้ำชาแบบดั้งเดิมและร้านงานฝีมือ กรุงโซลประกาศให้ถนนนี้เป็นถนนวัฒนธรรมดั้งเดิมในปี 1988 และเป็นเขตวัฒนธรรมแห่งแรกของโซลในปี 2002 เพื่อรักษาเอกลักษณ์ของถนน ในปี 2004 ซัมจีกิลที่เหมือนย้ายตรอกซอยเข้าไปไว้ในอาคารก็เปิดให้บริการ
พระราชวังอุนฮย็อนกุงที่อุนนีดงซึ่งอยู่ใกล้ ๆ คือบ้านของแทว็อนกุนฮึงซ็อน ที่พระเจ้าโคจงประสูติและทรงเติบโตจนขึ้นครองราชย์ วัดโชกเยซาที่เส้นทางเดินนำชมผ่าน เริ่มต้นในปี 1910 ในชื่อวัดคักฮวังซา และได้ชื่อปัจจุบันในปี 1954 เป็นวัดศูนย์กลางของนิกายโชกเยแห่งพุทธศาสนาเกาหลีที่ดูแลเขตปกครองโดยตรง
มีถนนใหญ่สายเดียวเป็นแกนกลาง และตรอกซอยแตกแขนงออกไปทั้งสองข้างราวกับเขาวงกต ริมถนนใหญ่มีร้านพู่กัน ร้านของเก่า และร้านงานฝีมือเรียงราย ส่วนลึกเข้าไปในตรอกมีแกลเลอรี ร้านน้ำชาแบบดั้งเดิม และร้านอาหารเกาหลีซ่อนอยู่ บางแห่งอย่างพิพิธภัณฑ์ศิลปะคย็องอินที่เปิดในปี 1983 มีทั้งห้องนิทรรศการ ลานนิทรรศการกลางแจ้ง และร้านน้ำชาอยู่ในลานเดียวกัน
วันเสาร์–อาทิตย์ถนนใหญ่ไม่มีรถวิ่ง จึงเดินสบาย และบางครั้งก็มีการแสดงริมถนนอย่างการแสดงพื้นบ้าน
ที่ลานพุกอินซาและลานนัมอินซาทั้งสองปลายถนนมีศูนย์บริการข้อมูลท่องเที่ยวของเขตจงโน ถามทางและร้านค้าเป็นภาษาต่างประเทศได้ ที่ศูนย์ประชาสัมพันธ์อินซาดง ห่างจากสถานีอันกุก ทางออก 6 เพียง 5 นาที ยังมีมัคคุเทศก์มรดกวัฒนธรรมภาษาอังกฤษ จีน และญี่ปุ่นผลัดกันประจำอยู่
서울특별시 종로구 인사동길 62